Technologia i pies polujący na ptaki! Teraz i w przyszłości

Technologia i pies polujący na ptaki

Teraz i przyszłość

Większość łowców ptaków z psami zna elektroniczny lokalizator z sygnałem dźwiękowym i obrożę GPS. Ponadto podczas szkolenia psów wyżłów możliwe jest wykorzystanie trzech zdalnie sterowanych urządzeń: wyrzutni ptaków, wyrzutni sylwetki psa oraz wyrzutni manekinów. Dla ułatwienia tym, którzy nie znają tych urządzeń, pokrótce je scharakteryzujmy.

Elektroniczny lokalizator dźwiękowy jest zwykle używany w połączeniu z dzwonkiem zawieszonym na obroży psa. W ten sposób myśliwy, słuchając wariacji dzwonka, może poznać pozycję swojego psa i prędkość, z jaką się porusza. Kiedy pies wskazuje ptaka, dzwonek przestaje dzwonić, wtedy elektroniczny lokalizator emituje sygnał dźwiękowy, powtarzający się „pip”, który pozwala myśliwemu znaleźć psa i spłoszyć ptaka.

Niektóre elektroniczne lokalizatory z sygnalizatorem dźwiękowym można zdalnie zaprogramować: dzwonienie tylko na psie miejsce, dzwonienie regularnie niezależnie od tego, co pies robi, lub dzwonienie, gdy naciśniemy przycisk na nadajniku.

Przyznam, że nie polowałbym ani nie trenowałbym bez tej ostatniej funkcji: poza zdalnym elektronicznym lokalizatorem z brzęczykiem, zwykle w lesie zakładam dzwonek na szyję mojego psa. Kiedy więc nie słyszę dzwonka, bo pies jest za daleko lub wiatr się wzmaga i hałas zagłusza dzwonek, wystarczy nacisnąć przycisk, aby wywołać elektroniczny lokalizator i dzięki temu wiedzieć, gdzie jest mój pies . Wreszcie, niektóre modele mają również brzęczyk o niskiej intensywności lub wibrator, który umożliwia kontakt z psem (wytworzony w ten sposób dźwięk lub wibracje można wykorzystać na różne sposoby, zgodnie z życzeniem przewodnika).

Obroża GPS to dwuczęściowy system: jedna część wygląda jak GPS zwykle używany przez turystów pieszych i myśliwych, druga część to połączona obroża śledząca, dzięki czemu w każdej chwili możemy zobaczyć na mapie elektronicznej, gdzie jesteśmy my i nasz pies . W każdej chwili informuje nas również, czy pies się porusza, czy stoi. Istnieje możliwość połączenia kilku obroży do tego samego odbiornika GPS, dzięki czemu użytkownik może jednocześnie śledzić ruchy wielu psów. Istnieje kilka innych funkcji, w tym możliwość określenia granic dozwolonych dla psa. Kiedy więc pies wyjdzie poza te granice, jego przewodnik zostaje powiadomiony dzwonkiem.

Zdalnie sterowana wyrzutnia ptaków to klatka, która uwalnia żywego ptaka. Kiedy klatka jest uruchomiona, uwalnia ptaka, a raczej wyrzuca go, tak że zwykle nie ma innego wyjścia, jak tylko lecieć. Służy do szukania przez psa i wskazywania ptaka, uniemożliwiając psu złapanie ptaka.

Zdalnie sterowana sylwetka psa służy do nauczenia psa wskazywania, gdy widzi innego psa wskazującego. To po prostu sylwetka psa leżącego na ziemi i unoszącego się w pionie za pomocą pilota.

Wreszcie atrapa wyrzutni składa się z mechanizmu, który wyrzuca atrapę za pomocą gumki recepturki, ślepego naboju lub wybuchu gazu wyzwalanego pilotem.

Można więc cieszyć się różnymi scenariuszami aportowania bez pomocy kogoś innego.

Wyobraź sobie możliwe

Z tych urządzeń i z istniejącej technologii wyobraźmy sobie nowe urządzenia.

Imagine a collar and a "transmitter" (the device used by the human) that communicate together not one-way ("transmitter" ->obroża), ale dwukierunkowy („nadajnik”<->obroża), więc obroża może również „rozmawiać” z „nadajnikiem”, tak jak obroża GPS jest w stanie to zrobić.

Po pierwsze, chciałbym zawsze wiedzieć, jaki jest poziom naładowania baterii w obroży i otrzymywać powiadomienie dźwiękowe lub wizualne w urządzeniu, które trzymam w rękach, zanim baterie osiągną poziom krytyczny.

W każdej chwili można by też wiedzieć, czy pies się porusza, czy wskazuje, czy pies się oddala, czy zbliża do mnie, nawet bez użycia technologii GPS. „Nadajnik” musi po prostu regularnie wysyłać „pingi”, które odbiornik wysyła z powrotem do „nadajnika”, a urządzenie mierzy czas podróży w obie strony tych „pingów”.

Dodając zestaw trzech mikrofonów w trójkącie (które można było umieścić wokół czapki myśliwego) oraz stosując system wzmacniający i filtrujący nasłuchujący psiego brzęczyka lub psiego dzwonka, system mógł obliczyć więcej informacji o ruchu psa: odległość między mistrzem, a także jego kierunek.

Teraz dodaj funkcję GPS. Możliwe byłoby np. wyznaczenie wirtualnego promienia wokół myśliwego, aby urządzenie ostrzegało myśliwego, gdy pies wyjdzie z tego promienia.

Możliwe byłoby nawet wyznaczenie wirtualnej przestrzeni o dowolnym kształcie w dowolnym miejscu wokół myśliwego. Na przykład, polując pod wiatr, prawdopodobnie wolałbym ustawić prostokąt, który miałby od 2 do 20 metrów przede mną i około czterdziestu metrów szerokości. Kiedy idę, ten wirtualny prostokąt przesuwa się przede mną, a urządzenie ostrzega mnie, jeśli mój pies wydostanie się z tego prostokąta; wtedy do mnie należałaby decyzja, co zrobić, aby mój pies wrócił do miejsca, w którym chcę, żeby był.

W przypadku utraty sygnału GPS obroża byłaby wyposażona w system nawigacji bezwładnościowej wykorzystujący elektroniczne akcelerometry, które mogłyby przejąć kontrolę nad GPS i oszacować ruchy oraz względną pozycję psa. Takie akcelerometry są powszechnie stosowane od kilku lat w gamepadach, a także w smartfonach.

Taki system mógłby informować mnie w czasie rzeczywistym nie tylko o pozycji mojego psa, ale także o jego prędkości i informować, czy się oddala, czy zbliża, niezależnie od odbioru sygnału GPS. Informacje te mogłyby być przekazywane za pomocą sygnałów wizualnych na ekranie mojego „nadajnika”, sygnałów dźwiękowych w słuchawce Bluetooth lub na małym wyświetlaczu umieszczonym pod rondem mojego kapelusza.

Niektóre informacje mogą być przekazywane myśliwemu przez mikrowibratory (tak jak telefony komórkowe w trybie cichym). Pas wyposażony w jakieś wibratory na swoim obwodzie mógłby np. wskazywać użytkownikowi w którym kierunku (przód, w prawo czy w lewo ukośnie do przodu, itp.) jest pies (takie pasy są eksperymentowane przez amerykańskie siły zbrojne w celu cichego wskazywania, kierunek (np. kurs do naśladowania lub kierunek wroga) do żołnierza w akcji.

Oczywiście możliwe byłoby uruchamianie różnych funkcji tego sprzętu, poprzez naciśnięcie przycisku lub mikroklawiatury przyczepionej do strzelby, mechanizm ten mógłby komunikować się z systemem przez Bluetooth (niektóre obroże elektryczne już to mają), komendę słowną (to już istnieje w smartfonach) lub przez system sterowany okiem osoby noszącej dedykowane okulary (takie systemy już istnieją) trochę tak jak myszką czy touchpadem.

Moglibyśmy również uzyskać informacje o niektórych parametrach fizjologicznych naszego psa, w tym o jego wewnętrznej temperaturze ciała, która może mieć kluczowe znaczenie podczas intensywnej pracy w czasie upałów. Niektóre oddziały psów policyjnych w USA już korzystają z takich systemów. Czujnik temperatury wszczepiany jest pod skórę psa, a małe urządzenie umieszczone w szelkach psa regularnie mierzy temperaturę jego ciała, przekazuje ją treserowi i alarmuje, jeśli przekroczy określoną wartość.

Czujnik wszczepiany pod skórę zwierzęcia nie potrzebuje baterii, ponieważ jest zasilany przez małe urządzenie w uprzęży (tak samo jak zasilane są karty RFID). Istnieją już różne obroże, które przesyłają dane przez WiFi do smartfona, który zestawia i konwertuje dane w formie graficznej, którą można przekazać lekarzowi weterynarii, który może je wykorzystać do celów diagnostycznych lub profilaktycznych. Łącze WiFi ma krótki zasięg. Przydałby się moduł o większym zasięgu.

Kiedy zostawiam psa samego w samochodzie, często trochę się martwię, zwłaszcza gdy jest gorąco, ponieważ może szybko doznać udaru cieplnego. Chciałbym mieć system, który utrzymywałby odpowiednią temperaturę w pojeździe i ostrzegałby mnie, gdyby temperatura wewnątrz pojazdu przekroczyła z góry określone wartości. Takich systemów jest już kilka.

Trzy zdalnie sterowane urządzenia do szkolenia psów myśliwskich, wyrzutnia ptaków, sylwetka psa i wyrzutnia manekinów, powinny korzystać z dwukierunkowego pilota, który ostrzegałby mnie, gdy baterie są słabe. Obejmowałyby również zdalny brzęczyk, ułatwiający odnalezienie tych urządzeń po zakończeniu sesji treningowej. Można by zaprojektować mały pojedynczy nadajnik, który sterowałby kilkoma jednostkami tych urządzeń.

Wyrzutnia ptaków może być uruchamiana za pomocą pilota lub automatycznie za pomocą czujnika ruchu, jeśli pies zbytnio się do niej zbliży.

Atrapa wyrzutni mogła symulować raport ze strzału lub nie, do wyboru trenera.

Dodałbym urządzenie, którego jeszcze nie ma: zdalnie sterowanego ptaka do trenowania celownika. Ta sylwetka (ten ptak może być trójwymiarowy lub nawet wypchany ptak) może również poruszać się i wydawać te same dźwięki ptaka, którego imituje. To urządzenie miałoby również ostrzeżenie o niskim poziomie naładowania baterii, a także brzęczyk, aby je zlokalizować.

Niektórzy treserzy psów wyżłów używają zabawkowego ornitoptera (mechanicznego ptaka, który leci, trzepocząc skrzydłami), aby wyszkolić psa, aby pozostawał w kontakcie z rumieńcem i upadkiem ptaka. Niektóre z tych obiektów są sterowane radiowo, podczas gdy inne latają swobodnie.

Jeśli jeszcze trochę pomarzę, to chciałbym mieć takiego ptaka, który na komendę wystartuje, poleci w żądanym kierunku i wysokości i automatycznie wyląduje poza zasięgiem psa. Technologię nawigacyjną można by zapożyczyć od małych dronów, które są w stanie wykonywać zaprogramowane loty i samodzielnie lądować w określonej lokalizacji. W ten sposób pies mógł szukać ptaka, a jeśli czworonożny myśliwy zbliżył się do niego zbyt blisko, zmuszając go do ruszenia, ptak odleciał poza zasięg; upadek lub „padanie martwe”, jeśli pies wskazał, pozostawał nieruchomy na rzucie, strzał i upadek ptaka. Można to osiągnąć za pomocą ptaka wykonanego ze spienionego propylenu (czyli materiału wyglądającego jak „styropian”, ale niezwykle wytrzymałego. Z niego buduje się niemal niezniszczalne zdalnie sterowane samoloty), dodając napęd elektryczny i mini system nawigacji UAV. Można by zbudować takiego ptaka na tyle wytrzymałego i bezpiecznego, aby pies mógł go aportować.

A co z elektronicznym dronem dla psa myśliwskiego? Zapomnij o tym: nadal uwielbiam zapach mokrego psa w moim samochodzie, szczęśliwego psa witającego mnie, gdy wracam do domu i trochę psiego powietrza w mojej szkockiej.

Wszystkie te urządzenia z tymi możliwościami są osiągalne za rozsądną cenę przy użyciu obecnych technologii. Prawdopodobnie w końcu pojawią się na rynku.